بلند مىباشد . « معين » از ماده « معن » ( بر وزن شان ) به معنى جريان آب است ، بنا بر اين ماء معين به معنى آب جارى است ، بعضى نيز آن را از ماده « عين » يعنى آبى كه ظاهر است و با چشم ديده مىشود دانسته‌اند ( 1 ) . به هر حال اين جمله اشاره سر بسته اى است به محل امن و امان و پر بركتى كه خداوند در اختيار اين مادر و فرزند قرار داد ، تا از شر دشمنان در امان باشند و با آسودگى خاطر به انجام وظائف خويش بپردازند . اما اينكه اين محل كدام نقطه بوده است ؟ در ميان مفسران گفتگو بسيار است . بعضى آن را ناصره ( از شهرهاى شامات ) زادگاه حضرت مسيح ع مىدانند ، چرا كه به هنگام تولدش گروهى از دشمنان كه خبر تولد او و آينده وى را اجمالا دريافته بودند در صدد نابوديش بر آمدند ، اما خدا او را در آن محل امن و امان و پر نعمتى حفظ كرد . بعضى ديگر آن را اشاره به سرزمين مصر مىدانند چرا كه عيسى و مادرش مريم مدتى از عمر خود را براى نجات از چنگال دشمنان به سرزمين مصر پناه بردند . بعضى ديگر آن را به سرزمين « دمشق » و بعضى سرزمين « رملة » ( يكى از شهرهاى شمال شرقى بيت المقدس ) تفسير كرده‌اند چرا كه مسيح و مادرش در هر يك از اين مناطق ، قسمتى از عمر خود را گذراندند . اين احتمال نيز وجود دارد كه جمله فوق اشاره به محل تولد مسيح ع در بيابان بيت المقدس باشد ، جايى كه خداوند آن را محل امنى براى اين مادر و فرزند

--> ( 1 ) در صورت اول ميم جزء كلمه است و بر وزن « فعيل » است و در صورت دوم ميم زائده است و بر وزن « مفعول » مىباشد ( مانند مبيع ) .